TEMPORARY MOMENTS

(بدون عنوان)

سرگشته — Mon, 07 May 2012 18:03:37 GMT

عاشق آنست که بی خویشتن از ذوق سماع پیش شمشیر بلا رقص کنان می آید

از خودم ب خودم

سرگشته — Wed, 02 May 2012 17:58:19 GMT

امشب در راه برگشتن بدون اینکه اصولاً قصد خریدن کتاب داشته باشم، همینطور بدون اختیار پیچیدم داخل دهکدۀ کتاب . ساعت هفت و هفت هشت دقیقه بود و میدانستم که ساعت هفت و نیم خانم پیرایش مغازه را تعطیل میکند . همینکه وارد مغازه شدم و سلام کردم چشمم افتاد به ظرف مربای ساده ای که چند شاخه گل موگه داخلش بود، مشغول حال و احوال بودیم که تلفن زنگ زد و خانم پیرایش مشغول صحبت شد و منهم مشغول ب جستجو در بین قفسه های کتابها و از سر کنجکاوی کتابی را بیرون کشیدم که تصمیم بر خریدش گرفتم . تلفن خانم پیرایش که تمام شد، روبروی میز نشستم حرف از گل موگه شد

و اینکه در فرانسه رسم است که در روز کارگر که روز دوم ماه می میباشد همه ب یکدیگر گل موگه میدهند که منهم گفتم که تصادف جالبش اینست که روز دوم می روز تولد من است که دیروز بود، دوازدهم اردیبهشت . پس از کلی تبرک و آرزو خانم پیرایش پرسید: اون چه کتابیه برداشتی؟ کتاب را ب دستش دادم، نگاهی ب جلد کتاب انداخت و کتاب را بطرفم گرفت و گفت: تولدت مبارک ... واقعاً غافلگیر شدم و اعتراف میکنم کمی هم شرمنده، ولی واقعاً خوشحال . گفتم در صفحۀ اولش برایم چیزی بنویسید که ایشان هم در کمال لطف این کار را کردند و آخرش هم مُهر معروف دهکدۀ کتاب را زیر اسمشان زدند.

بعد از بستن مغازه و خداحافظی هم به عطر فروشی نزدیک مغازه رفتم و ب افتخار خودم، یک هدیۀ روز تولد برای خودم خریم که خیلی هم حال داد.

خلاصه که اینطوری ...

(بدون عنوان)

سرگشته — Fri, 27 Apr 2012 11:57:44 GMT

حس نوستالژیک دست با کتاب ...

(بدون عنوان)

سرگشته — Tue, 24 Apr 2012 17:50:28 GMT

دیشب دو جلدی

سرگشته — Tue, 24 Apr 2012 17:45:56 GMT

دیشب یه سر رفتم دهکدۀ کتاب، دوتا کتاب خریدم . اول کتاب آیین جوانمردی اثر هانری کُربن که کتابی ست در باب فتوت و جوانمردی عرفای قدیم و دوم کتاب بادبادکها اثر رومن گاری . خلاصه که اینطوری ....

Rest In Peace

سرگشته — Tue, 24 Apr 2012 17:44:19 GMT

(بدون عنوان)

سرگشته — Thu, 19 Apr 2012 17:58:10 GMT

شمس تبریز را چو دیدم من نادره بحر و گنج و کان که منم

بلیط یه سره

سرگشته — Sun, 15 Apr 2012 17:08:28 GMT

وقتی خواستم از ایستگاه مترو بیام بیرون، دیدم بارون میاد، شدید . همه واستاده بودن تا یه کمی بارون سبکتر بشه . چشمم که ب بارون افتاد یهو یه جوری گُر گرفتم که بی اختیار و بی چتر زدم بیرون و فاصلۀ کوتاه از در ایستگاه مترو تا ایستگاه تاکسی و با هرچه مکث رفتم . از سردی بارون درشت و تند خدا طوری نفس نفس زدم که برای چند ثانیۀ شاعرانه حتی واستادم زیر بارون، نمی تونستم خندۀ روی صورتم رو جمع کنم، انگار که یه چیزی ازم کم شد، نمی تونم توصیف کنم که توی اون چند ثانیه که با هزار و یک فکر بزرگ و کوچیک، خسته و دمق، زدم زیر بارون، چه حسی رو احساس کردم.

انگار که یکی از بیرون صدام کرد،

انگار که یه صورت آشنا دیدم،

انگار که واسه چند ثانیه پیدا شدم ...

(بدون عنوان)

سرگشته — Sun, 08 Apr 2012 19:57:58 GMT

امشب میگفت تو اگه یه لقمه هم داشته باشی، حاضری نصفش کنی . میگفت این روزا داری بیشتر از خودت کار میکنی، ولی دیگه کسی نمیتونه واست بزنه . میگفت روبروت آدمای جاهلی هستن که دارن سعیشون رو میکنن که خرابت کنن، ولی تو ب خط خودت باش و کار خودت رو بکن که نمیتونن هیچ کاری از پیش ببرن . میگفت تو همچنان با وجدان خودت جلو برو و صداقت خودت رو حفظ کن . میگفت بزودی همه چیز برملا میشه و کارا درست میشن . خودت رو حفظ کن و کاری ب کار هیچ کس نداشته باش . میگفت همه چیز روبراه میشه.

دلش روشن بود، هنوز هم هست، مال من هم ...

(بدون عنوان)

سرگشته — Sun, 01 Apr 2012 19:34:35 GMT

می جوشد و می چرخد و می خراشد .. این ... این ... این که نمیدانم نامش چیست ...!

می جوشد در درونم بسان گردبادی و جان مرا چون شولایی پاره ب زمین و زمان میکوبد، پاره میکند و ب کناری رهایم میکند.

می اندیشم ...

توان گفتنم نیست آنچه را که می اندیشم ...

از چه بگویم؟ از چه بگویم که من در برابرش هیچ نشناسم خویش را، از چه بگویم که هیچ نمیشناسمش ...

از چه بگویم که هیچ نمیشناسمش ...